Konforlu Cihat Oh Ne Güzel

Neden biz Müslümanlara nefsimizi hesaba çekmek bu kadar zor geliyor?

İğneyi kendimize batıralım diyoruz, “yok canımız acır batırmayalım” diyorlar, söz davranış ve fiillerinden bunu anlıyoruz.

Yahu peki batırmayalım…peki ne çabuk unuttuk Yunan işgalini…

Hafıza tazeleyelim…

Yunanlılar, işgal ettiği Anadolu topraklarından geri çekilmek zorunda kaldığında, terk ettiği köylerde (Afyon Uşak Manisa İzmir Balıkesir ) mahremimize tasallut etmiş hamile Müslüman Türk kadının karnındaki çocuğa alçakça süngüsünü batırmıştı.

Evet bugün de Siyonist tankları kutsal mabedimiz Kudüs’e tanklarının namlularını doğrultmuyor mu, uçakları kundaktaki bebeklere ateş kusmuyor mu… iğneyi batırmayalım kendimize tamam, lakin birileri gelir bize bir şeylerini batırmaya devam eder.

Halâ kendimizi hesaba çekmek yerine “ kedinin suçu yok mu” metaforuna sarılıyoruz maalesef.

Biz sakız orucu bozar mı, ezan okunurken su içsem ne olur, zuhru ahir namazı kılınır mı kılınmaz mı diye naif münazaralara devam edelim.

Cennet mekan dedemiz Fatih, o haşmetli toplarıyla köhnemiş Bizans’ın camid surlarını tarumar ederken surların gerisinde ki papazlar melekler erkek mi dişi mi diye tartışıyorlardı….

………

“Sana senin kim olduğunu öğretecek acılara maruz kalmadan önce, kendi iç dünyanda, can acıtıcı sorularla özeleştirini yapmalısın !…”

Kalın sağlıcakla…