Horasan’dan Kırıkkale’ye Uzanan Sır

Mustafa Uçar

“Sevdiğin şey kadar değerli, feda edebildiğin şeyler kadar büyüksün.”
Börükay

HÜSEYİN KÂHYA

Hüseyin Kâhya, 1883 yılında Kırıkkale’nin Kırık Köyü’nde doğdu. Kırık Köyü’nde uzun süre muhtarlık yaptı. Kurtuluş Savaşına katıldı…

1921 yılında Kırıkkale’de İmalatı Harbiye Fabrikasının kurulmasında katkıları olmuş, 1925 yılında top ve mühimmat fabrikalarının temellerinin atılmasına yardımcı olmuş ve arazilerinin çoğunu fabrikalar için devlete hibe etmiştir.
1936 yılında Kırık Köyü’nde vefat etmiştir…

….

Oğuzların Bayat Boyunun Kürkçüoğlu Sülalesinden Ahmet Bey’in oğlu olan Hüseyin Kâhya’nın dedeleri Horasan’dan Bozok’a (Yozgat) oradan da manevi bir işaretle şimdiki Kırıkkale ilimizin merkezinde yer alan Kırık Köyü’ne 17. Yüzyıl’da yerleşmişlerdir…

Kurtuluş Savaşı gazisi olan Hüseyin Kâhya bugünkü Makine Kimya Endüstrisi’nin mevcut yerinde ilk denemelerin yapıldığına şahitlik eder…

O zaman yer yokluğundan dolayı tren istasyonun olduğu mevkide istasyon şefliğne ait eski bir binada silah denemeleri yapılmaktadır …

Hüseyin Kâhya zaman zaman gider bu denemeleri izler, hem gurur duyar hem de imkansızlıklardan dolayı üzülür…

Bir gün yine akşama kadar silah testlerini izler hava kararır ama Hüseyin oradan ayrılmaz, gecenin karanlığında ateşlenen topların ağzından çıkan alevleri heyecanla izler…

Eve düşünceli bir şekilde gelir…

Annesi Fatma kadın evladına neden böyle düşünceli ve üzgünsün diye sorar…

Hüseyin gördüğü manzarayı ve devletin imkansızlıklarını anlatır annesine…

Annesi, dur oğul üzülme dün gece ben bir rüya gördüm, rüyamda piri fani bir zât bana; “Emaneti teslim etme vakti geldi kızım sandığı aç dürülü yazıyı oku!“ dedi…

Hüseyin annesi ile birlikte atalarından kalan sandığı açarlar ve deriye yazılmış dürülü bir mektup bulurlar…

Mektupta şöyle yazmaktadır;

Uğursuz düşman yurda ayak bastığında,

Vatan dara düştüğünde,

Kara demir ateş kustuğunda,

Çadırının ipine kadar devletine ver…

(Halil İnalcık – İstiklal Harbimiz ve Anadolu Söyleşisi, Ankara 2001)

……

Bugün Kırıkkale ilimizde bulunan Makine Kimya Kompleksinin bulunduğu araziyi Hüseyin Kâhya devlete bağışlamıştır…

Velhâsıl-ı kelâm Türk Milleti’nin Hasan’ları Hüseyin’leri bitmez…

Minnettarız…

Azîz Rûhu Şâd Olsun…